لحظه ای از دلتنگی

زن بودن اينگونه است ديگر

عاشق كه ميشويم

فكر و هواي يار تار ميبندد به سلولهاي بدنمان

گاهي براي پرت كردن حواس دل شايد كتابي باز كنيم

اما امان از ما زنها

سطر سطر كتاب فراموش ميشود بين دوستت دارم هايش!

دیگر اسمش را نمی نویسی کف دستت

و دورش قلب بکشی

یا عکسش را بگذاری لای کتاب درسی ات

و هی نگاهش کنی

سی سالگی به بعد که عاشق شوی

یک عصر جمعه ی زمستانی

یک لیوان چای می ریزی

می نشینی پشت پنجره

و تمام شهر را

در بارانی که نمی بارد

با خیالش قدم می زنی !